ilk saatim

İlk saatimle ilgili olarak ilk hatırladığım çok büyük olduğuydu. Bu saati dedem babama hediye etmişti. Ben de babamdan istedim. Sınıfta alay konusu oluyordu bu büyük ve ağır saat. “Nasıl taşıyorsun o saati?” en çok sorulan soruydu. Biraz canım sıkılırdı. Bu saatin arka kapağı kabartmalıydı onlara bakardım hayranlıkla. Ama saate iyi de bakmadım, çok hor kullandım ve günün birinde artık kullanılamaz hale gelince bir kenara bıraktım. Şimdi büyük saat kullanmak moda oldu. Vitrinlerde hep büyük saatler var, dergilerde, eşin dostun kolunda hep çapı büyük saatler var. Zamanla beğeniler değişiyor demek.

Reklamlar

One Comment on “ilk saatim”

  1. Fabrizya dedi ki:

    ilk saatimi ben de hiç unutmuyorum. İlkokul 1. sınıftaydım. Mekanik bir saatti. Ailemin bana özene bezene aldığı, değerli bir saat… Ve ben o saati takmakta inat eder, oyun oynamaya giderken bile takardım. Nitekim birgün olan oldu ve o değerli saati kaybettim. Tabi ne kadar üzüldüğümün yediğim azarın yanında bir anlamı da kalmamıştı 🙂 Cezam ağırdı, bir daha bana değerli bir saat almayacaklardı ve almadılar da. Unutulacak gibi bir anı değil sanırım 🙂


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s